Missing school life

Kalau orang tanya saya, nak tak balik sekolah balik, saya pasti jawab, NAK, NAK, NAK!! Tapi saya tak nak belajar balik. Boleh?? Saya nak jumpa kawan-kawan saja. Seronok. Pukul 6.45 am ke 7 am adalah waktu saya sampai di sekolah. Mama drop di pintu pagar, saya jalan dengan happy masuk sekolah, menuju ke kantin. Tengok, kawan-kawan dah ramai sampai. Tarik kerusi, letak bag, pergi beli nasi lemak dengan Teh Ais, duduk breakfast dengan kawan-kawan. Padahal kat rumah boleh saja nak breakfast, cuma makan ramai-ramai sambil gosip-gosip lagi seronok. Kan?  Bila loceng bunyi dan cikgu disiplin datang bawa rotan panjang, baru la gelabah nak ambik bag, lari-lari masuk class, fasal antara kami, memang ada yang langgar mana-mana rules sekolah. Ala, biasala tu. Rules are made to be broken kan. Bila balik sekolah, sambil tunggu mama ambik, duduk dengan kawan-kawan lagi, Dengan harapan mama lambat datang ambik fasal nak lepak dengan kawan-kawan lagi lama. Sekarang, bila kat college, memang susah nak buat macam tu lagi. Fasal semua orang, kejar nak pergi class, duduk depan dan struggle nak dapat gred bagus. Ahh, boringnya. Memang sangat rindu kat sekolah.



Hah, this is when i was in form 3. Kurus lagi. 


Ini uniform team yang i masuk. Briget Bakti. HAHA. 

Today's

Saya orang Kelantan. Jadi?

Does anyone here not from KL ?? I am. i'm a kelantanese. I have story for being a kelantanese, who's studying in KL. okay, here it goes and these are based on my experiences. 

situation 1:
bila saya bergaya sikit (sikit aje, tak banyak pun) Orang tanya, eyh, asal mana? saya jawab kelantan. orang  bertanya tadi jawab, wah, tak macam orang kelantan. Saya heran. Kalau orang kelantan, kena pakai macam mana? baju kurung? selipar jepun? tudung bawal? Jadi?

Situation 2:
Saya pelajar jurusan bahasa inggeris dan kesusateraan. bila saya dengan kawan saya atau dengan  mak saya cakap English, orang pandang. Sebab mereka tau saya orang Kelantan. Apa orang kelantan, semua bodoh tak tau speaking?? Silap-silap orang Kelantan speaking lagi terror dari orang bandar. Jadi?

Situation 3: (ini paling tak leh blah.)
orang tanya. sape nama? saya jawab Natasha. Eh, nama tak macam orang kelantan. nama anak saya Sakinah je. (and sape la suruh kau letak nama anak kau Sakinah) tapi, saya diam. ada orang kelantan nama lagi pelik dari saya. saya pun fikir.. orang kelantan kena taruk nama Aminah, Zabidah, Siti je ke?? Jadi?

Saya bangga saya orang Kelantan. Tapi saya marah, bila orang kata saya bukan macam orang Kelantan. Semua orang ingat orang Kelantan ni kampung, tak tau apa-apa. memang korang silap besar. datang negeri kami dulu. baru kamu tau. sekian. Mungkin entry ini melampau, tapi itu yang saya rasa. 


is desa water park still exist?

i had the most taik-est tiring day ever. seriously i did. siapa-siapa yang ikut serta adventure ni saje tahu (i.e khairah karim, dyrah norizan, atiqah jamsari, rozana razali, and farah zawani). the taik tiredness started since the morning till night. what a dayy and it all started from here. i'll save it first, tell u'all later.

btw, happy birthday too dyrah and rozana darlings

adoi mat, kau bagus ke??

Pernah tak rasa menyampah la pada orang membeza-bezakan orang. dengan orang ni, bukan main cakap lembut nak mati. si kawan ni buat macam mana pun, "ouh tak pe, I tau u tak sengaja...jadah haram, jadah haram.." dengan orang sebelah lagi pihak pulak, cakap macam nak telan. urggh, nak muntah saya. i mean, just treat people fair and square lah. treat people as how you want to be treated. faham tak. ouh, please. stay away from me. i don't need you. siapa terasa lantak lah. memang betul pun awak!



p/s: besok nak berfoya-foya dengan mereka-mereka. just wait for the pictures.